42,5 mln Turków wezwanych jest do urn na 22 lipca w celu odnowienia 550-osobowego składu Wielkiego Zgromadzenia Narodowego, jedynej izby parlamentu. Wybory te są wcześniejsze o 4 miesiące w związku z porażką izby, która w maju nie zdołała wybrać następcy Ahmeta Necdet Sezera na stanowisko prezydenta republiki. Wielkie Zgromadzenie Narodowe wybierane jest co 5 lat w proporcjonalnych wyborach (rozdział pozostających mandatów według systemu największej średniej). Deputowany musi mieć minimum 30 lat. Aby posiadać reprezentację parlamentarną, każde ugrupowanie musi przedstawić kandydatów w co najmniej połowie prowincji państwa i zebrać przynajmniej 10% głosów w skali kraju. Obecnie jedynie dwie partie polityczne zasiadają w parlamencie: Partia Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP) premiera Recepa Tayyipa Erdogana z 363 mandatami oraz Republikańska Partia Ludowa (CHP), główna formacja opozycyjna kierowana przez Deniza Baykala ze 178 mandatami.

27 szefów państw i rządów doszło 23 czerwca do porozumienia w sprawie zawartości przyszłego traktatu, który zastąpi konstytucję i który powinien wejść w życie przed wyborami europejskimi w 2009 roku. Nowy traktat nie będzie zawierał treści mogących kojarzyć UE z państwem federalnym, jak słowo "konstytucja" czy wzmianka o symbolach (fladze, hymnie, dewizie), nawet jeśli te ostatnie będą nadal istnieć. Minister spraw zagranicznych znika, zostawiając miejsce "Wysokiemu Przedstawicielowi UE ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa" o takich samych kompetencjach. Karta Praw Podstawowych nie zostanie w całości włączona do treści traktatu. Traktat przejmuje system głosowania z konstytucji, która przewiduje, że decyzja zostaje podjęta, jeśli za jest 55% krajów członkowskich reprezentujących 65% populacji Unii. Ale wejdzie on w życie dopiero w 2014 roku, zamiast w 2009. A aż do 2017 roku każdy kraj będzie mógł poprosić o głosowanie w systemie nicejskim. Obszar decyzji podejmowanych większością kwalifikowaną (w procedurze współdecydowania z Parlamentem Europejskim) rozciąga się na 40 nowych zagadnień, głównie z dziedziny współpracy policyjnej i sądowej. Jednomyślność pozostaje jednak regułą w polityce zagranicznej, podatkach, polityce społecznej, dochodach UE i przy rewizji traktatów. Po 2009 roku w miejsce obecnej rotacyjnej Prezydencji będzie wybierany na 2 i pół roku stały przewodniczący Rady. Po 2014 Komisja będzie składać się z liczby komisarzy równej 2/3 liczby państw członkowskich, podczas gdy obecnie każdy kraj ma "swojego" komisarza. W końcu, dodano kilka nowości: odniesienie do solidarności energetycznej w wypadku problemów z zaopatrzeniem, kryteria wejścia do Unii dla nowych członków, protokół o rynku wewnętrznym, który wymaga "systemu, gdzie konkurencja nie jest zakłócona" i umocniono pozycję parlamentów krajowych.

20 czerwca Parlament przyjął sprawozdanie na temat programu FISCALIS 2013 mającego ułatwić współpracę pomiędzy krajowymi administracjami podatkowymi w następnych 6 latach. Europosłowie życzą sobie większej przejrzystości i chcą ograniczyć system wyłącznie do państw członkowskich. Komisja proponowała włączenie krajów stowarzyszonych w ramach polityki sąsiedztwa. FISCALIS 2013 z budżetem 157 mln euro ma umożliwić rozwijanie wiedzy i wymianę dobrych praktyk pomiędzy krajowymi administracjami podatkowymi w celu poprawienia walki z nadużyciami i nielegalnym handlem. Program ma również zredukować formalności nałożone na podatników poprzez znalezienie równowagi pomiędzy kontrolami i administracyjnymi kosztami.

19 czerwca Parlament przyjął w pierwszym czytaniu sprawozdanie dotyczące kontrowersyjnych nowych reguł dotyczących produkcji i etykietowania wódki. Mimo różnorodności tradycyjnych napojów w Europie, konieczne są wspólnotowe reguły w ramach rynku wewnętrznego, tak aby zagwarantować jakość produktów, ochraniać prawa producentów i dostarczać wiarygodnej informacji konsumentom. Nowe rozporządzenie zaproponowane przez Komisję zmienia aktualną legislację, która musi zostać dostosowana do przepisów i norm WTO. Kompromis musi zostać jeszcze potwierdzony podczas ostatecznego głosowania Rady we wrześniu.

Eurodeputowani przyjęli 19 czerwca raport, który promuje rozwój internetu szerokopasmowego i środki mające zredukować "cyfrową przepaść" pomiędzy regionami miejskimi i wiejskimi. Według ostatniego badania Eurobarometru, pod koniec 2006 roku 28% gospodarstw domowych w Unii Europejskiej posiadało w domu dostęp do takiego internetu. Pod względem zainstalowanych podłączeń szerokopasmowych Europa wyprzedza od października 2005 Stany Zjednoczone. Jednak bilans podłączeń do internetu silnie różni się w zależności od kraju. Środkiem na przyspieszenie rozwoju internetu szerokopasmowego jest jednoczesne dostarczanie kilku usług (telewizji, internetu, telefonii komórkowej).

27 ministrów transportu zwróciło się 8 czerwca do Komisji o dostarczenie dodatkowych szczegółów na temat alternatywnych scenariuszy finansowania projektu Galileo, w tym różnych opcji finansowania publicznego. 20 czerwca eurodeputowani wystosowali jednoznaczny apel o zrewidowanie ram finansowych. Możliwość finansowania w 100% publicznego wydaje się im podobać najbardziej. Etelka Barsy-Pataki (PPE-DE, Węgry), dawna sprawozdawczyni Galileo w Parlamencie, zauważyła à propos ostatnich zawodów w związku z projektem: "Pytanie, jakie sobie stawiamy, dotyczy tego czy wybór finansowania, jakiego dokonano, był dobry (...). Nie możemy kwestionować programu, ale musimy przyłożyć się do przezwyciężenia trudności, jakie on napotyka". Zaobserwowała, że 3 instytucje Unii były zgodne, iż Galileo powinien być kontynuowany z pomocą finansowania publicznego.

Eurodeputowani przyjęli rezolucję, w której zwracają się oni do Komisji i Rady, by przewidziano więcej konsultacji z Parlamentem przy procedurze poszerzenia strefy euro. Opowiedzieli się za lepszą kontrolą wiarygodności statystyk dostarczanych przez państwa kandydujące. Parlament życzy sobie "w przyszłości wobec innych krajów, które chciałyby należeć do strefy euro, międzyinstytucjonalnego porozumienia w sprawie kalendarza i podejścia bazującego na współpracy". Według rezolucji ma się to przełożyć na "dialog z Parlamentem we wczesnym stadium", w taki sposób by eurodeputowani dysponowali 2 miesiącami na zajęcie stanowiska w sprawie propozycji Komisji lub EBC.

20 czerwca eurodeputowani przyjęli raport kreślący bilans działalności Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego Państw Afryki, Karaibów, Pacyfiku (AKP) i Unii Europejskiej, "niezaprzeczalnego aktora współpracy Północ-Południe", w 2006 roku. W sprawozdaniu Thierry Cornillet (ADLE, Francji) podkreślił postępy w negocjacjach dotyczących porozumienia o gospodarczym partnerstwie i pilną potrzebę zadziałania w Darfurze. Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne (JPA) oferuje ramy "dla otwartego, demokratycznego i pogłębionego dialogu" na temat negocjacji układów o partnerstwie gospodarczym pomiędzy UE i krajami AKP. Eurodeputowani wyrazili satysfakcję z "coraz bardziej parlamentarnego" charakteru AKP, bardziej intensywnego zaangażowania jego członków, analizy Europejskiego Funduszu Rozwoju (EDF) i zagadnień mających znaczenie dla wymiany pomiędzy AKP i UE.

20 czerwca Parlament zatwierdził dyrektywę ustalającą minimalne standardy dla zdobycia i zachowania praw do dodatkowej emerytury i sprzyjającą swobodnemu przepływowi pomiędzy państwami członkowskimi. Raport Rii Oomen-Ruijten (PPE-DE, Holandia) podkreśla, że dyrektywa będzie miała zastosowanie wobec wszystkich systemów dodatkowych emerytur dla pracowników: umów ubezpieczenia zbiorowego, systemów repartycyjnych uzgodnionych przez jedną lub więcej branż lub sektorów, systemów kapitałowych lub przyrzeczeń emerytur zaspokajanych z rezerw księgowych itp. Wpływ tej regulacji na poszczególne państwa członkowskie będzie niejednolity. W niektórych krajach w ogóle nie ma dodatkowych systemów emerytalno-rentowych, w innych objętych nim jest bardzo niewiele osób w wieku produkcyjnym (np. w Polsce tylko 0,6%). W jeszcze innych są one bardzo istotne (w Szwecji podobnymi systemami objętych jest 75% wszystkich pracowników w wieku od 20 do 64 lat).

21 czerwca Parlament przyjął sprawozdanie na temat pomocy przyznawanej przez Unię Europejską partnerom z krajów śródziemnomorskich. Eurodeputowani oceniają, że zarządzanie programem MEDA "poprawia się, nie będąc jednakowoż całkowicie satysfakcjonujące". Program ten (8 mld euro w okresie 1995-2006) stanowi główny instrument finansowy Unii Europejskiej dla realizacji wsparcia przewidzianego w ramach partnerstwa euro-śródziemnomorskiego. Beneficjentami są Maroko, Algieria, Tunezja, Egipt, Jordania, Liban, Syria, Cisjordania i Gaza. Sprawozdanie podkreśla pilność bezpośredniego wsparcia finansowego dla Autonomii Palestyńskiej i pomocy humanitarnej w Gazie.

20 czerwca Komisja przyjęła strategię wspólnotowej pomocy finansowej na okres 2007-2009, uzupełniając w ten sposób strategiczną planifikację pomocy z tytułu Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) dla krajów kandydujących: Chorwacji, Macedonii, Turcji, Albanii, Bośni i Hercegowiny, Serbii i Kosowa (w związku z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244). Bazujące na potrzebach właściwych dla każdego kraju strategie pozwalają im pomoc w reformowaniu ich systemów politycznych i gospodarczych w perspektywie akcesji do Unii Europejskiej. Kwota pomocy finansowej dla tych państw ze strony Unii sięga 3,961 mld euro.

Nowy świat elektroniczny przygotowuje się do skoku naprzód dzięki propozycji, którą Komisja przyjęła 22 czerwca w celu uruchomienia ogólnoeuropejskiego partnerstwa publiczno-prawnego pod nazwą ENIAC. Z budżetem szacowanym na 3 mld euro, pochodzącym od sektora przemysłowego, państw członkowskich i Komisji, partnerstwo to pozwoli na wydajne badania w dziedzinie nanotechnologii i na silny sektor wytwórczy w Europie. Ostatecznym celem jest wyjście z innowacyjnymi produktami z wbudowaną inteligencją w takich niezliczonych branżach jak elektronika dla szerokiego odbiorcy, sektor motoryzacyjny, usługi zdrowotne czy ochrona środowiska.

Jak przetłumaczyć na niemiecki "communauté de communes" lub "lettre de cadrage"? Jak wytłumaczyć po francusku ideę nadwyżkowego mandatu w Bundestagu? Odpowiedź znajduje się w nowym francusko-niemieckim słowniku administracji, zaprezentowanym 22 czerwca w Berlinie. "Administracja publiczna Francji i Niemiec", dwujęzyczne, 400-stronicowe dzieło dokonuje przeglądu setek zwrotów właściwych dla instytucji politycznych i prawnych obu krajów. Zrodzona z inicjatywy rzuconej w 2001 roku publikacja została przygotowana przez francuską Krajową Szkołę Administracji (ENA) i Niemiecką Akademię Administracji Publicznej (BAKöV). "Robimy w ten sposób kolejny krok na drodze do lepszego wzajemnego zrozumienia" - podkreślił niemiecki minister spraw wewnętrznych Wolfgang Schäuble, prezentując książkę prasie w towarzystwie francuskiego ministra funkcji publicznej Erica Woerth.

21 czerwca niemieccy deputowani dali zielone światło dla przedłużenia o rok, do połowy 2008 roku, misji Bundeswehry w ramach KFOR (międzynarodowych sił NATO w Kosowie). Przedłużenie mandatu, zaakceptowane przez Radę Ministrów 13 czerwca, zostało poparte przez 515 deputowanych, przy 58 głosach przeciw i 2 wstrzymującym się.

Generalny sekretariat francuskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej został stworzony dekretem z 15 czerwca, który ukazał się w Oficjalnym Dzienniku Republiki Francuskiej 19 czerwca. W drugiej połowie 2008 roku Francja pokieruje UE. Podlegający premierowi generalny sekretariat będzie kierowany przez Claude Blanchemaison. Będzie on koordynował, w powiązaniu z generalnym sekretariatem do spraw europejskich i stosownymi ministerstwami, tworzenie listy wydarzeń, zebrań i imprez.

10 maja Komisja Europejska poprosiła Francję o zmianę w przeciągu 9 miesięcy jej prawodawstwa, tak aby usunąć przeszkody na wewnętrznym rynku. Wynikają one ze specjalnych praw do wydawania książeczek oszczędnościowych livrets A przyznanych Banque Postale, Caisses d'Epargne i Crédit Mutuel. 19 czerwca francuski premier François Fillon ogłosił, że Francja złoży w nadchodzących tygodniach wniosek do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o unieważnienie tej decyzji, "biorąc pod uwagę prawnie dyskusyjny charakter pewnych elementów decyzji Komisji".

Ukraiński prezydent Wiktor Juszczenko udał się 21 czerwca na spotkanie Rady Europejskiej, aby spotkać europejskich przywódców i porozmawiać z przewodniczącym Komisji Europejskiej Jose Manuelem Barroso. Wymiana zdań dotyczyła głównie umocnienia więzi pomiędzy Ukrainą i Unią Europejską oraz przygotowań do szczytu UE/Ukraina, który powinien się odbyć na jesieni.

Według liczb opublikowanych przez Eurostat 18 czerwca, w styczniu 2007 roku 20 z 27 państw członkowskich posiadało krajowe prawodawstwo o legalnej minimalnej pensji. Proporcje tej pensji wahały się w skali od 1 do 17: od 92€ miesięcznie w Bułgarii do 1570€ miesięcznie w Luksemburgu. Przepaść zmniejsza się do skali od 1 do 7, kiedy uwzględnia się różnice w sile nabywczej w każdym kraju. Odsetek pracowników otrzymujących minimalne pensje jest bardzo odmienny w zależności od państwa - od mniej niż 1% w Hiszpanii do 17% we Francji. Kraje, w których minimalna pensja jest mniejsza od 300€ to: Bułgaria, Rumunia, Łotwa, Litwa, Słowacja, Estonia, Polska, Węgry i Czechy. W Portugalii, Słowenii, na Malcie, w Hiszpanii i w Grecji minimalna pensja mieści się w przedziale od 400€ do 700€ miesięcznie. We Francji, w Belgii, Holandii, Zjednoczonym Królestwie, Irlandii i w Luksemburgu minimalna pensja przekracza 1200€ miesięcznie.

Według raportu Banku Światowego opublikowanego 20 czerwca, populacje w wielu krajach Europy Wschodniej i na terenie byłego Związku Radzieckiego znajdą się w 2025 roku pośród najstarszych na świecie. Mediana wieku tych populacji przejdzie w 2050 z 38 lat obecnie do 49 lat. Według prognoz, w państwach tych ogólna ilość ludności spadnie o blisko 24 mln osób w trakcie 20 kolejnych lat. Rosja może stracić 17 mln ze swoich 145 mln mieszkańców. Zainteresowane kraje mogą jeszcze uniknąć poważnych konsekwencji ekonomicznych tego starzenia się, przyśpieszając transformację gospodarczą i reformy systemu emerytur i systemu opieki zdrowotnej.